Að pissa í skóinn sinn

Menn hafa farið á mikið flug í umræðunni um Icesave og beitt óspart Versalasamningum sem sambærilegt dæmi um ósvífni.  En þessi óskapnaður sem Icesave banki var mun verða okkur erfiður ljár í þúfu.  Sama hvaða leið við förum.  Ég hef verið á því að best sé að semja til að halda einhverju lánshæfi fyrir skuldsett fyritæki okkar.  En því hefur verið hafnað af sumum andstæðingum ríkisstjórnarinnar og hafnað því að lánshæfi sé eitthvað atriði.

En fyrirtækin eru háð því að geta endurfjármagnað.  Líkt og Landsvirkjun sem leitar nú víst á náðir lífeyrissjóðana því öll önnur sund virðast lokuð.  Á næstu 4 árum gjaldfalla skuldir LV sem nema milljarði bandaríkjadala.  Það er sambærilegt og það sem menn telja verði vaxtarkostnaður Icesave á næstu sjö árum.  Miðað við að 75-95% af skuldum ríkissins vegna Icesave greiðist með eignum Landsbanka á tímabilinu fyrir fyrstu greiðslu vegna Icesave.  

En við getum ekki bara sagt öllum að steinhalda kjafti og beðið menn um að gleyma Icesave. Því áfallið sem íslensk fyritæki yrðu fyrir vegna frystinga á lánshæfi myndu setja stöðuna í töluvert nýtt samhengi.

Hættir að lána Íslendingum

Athugasemdir

[Valsól (IP-tala skráð) 23.7.2009 kl. 19:58]

Það er er verið að segja okkur það skýrt að við getum ekki látið okkur detta það í hug að við getum komist upp með að borga ekki. Þetta er bara svona einfalt og andskoti súrt epli að bíta í. Við getum þakkað Sjálfstæðisflokknum og Davíð Oddssyni fyrir. Þvílíkir snillingar, þeir með sína frjálshyggju.

[Andrés Kristjánsson, 24.7.2009 kl. 13:49]

Þar liggur hnífurinn í kúnni. Því stóra klúðrið var að FME og ríkistjórnin skyldu ekki setja hömlur á þessa innlánsreikninga sem bankarnir opnuðu.